Goede-Zondag-Middag Lieve Lezers & Beste Lurkers
Thema Heldenreis’ Schrijfveren voor vrijdag 27 januari 2012 is ‘Binnenvriend’
Bij wie waren al haar geheimen werkelijk veilig? Wie was er nou werkelijk 100% betrouwbaar en loyaal? Ze kon zich met de beste wil ter wereld niet één 2-voetig wezen voor de geest halen. Ze had het geprobeerd, keer op keer op keer op keer, en telkenmale bleek dat zij slechts goed genoeg was zolang er van haar iets te krijgen viel. Ze was 36 jaar en terugkijkend op die 36 jaar waren er niet veel dingen gebeurd waar ze blij van was geworden, waarmee ze zich echt volledig gelukkig had gevoeld. Die dingen die dat wel hadden veroorzaakt kon ze op een halve hand tellen. “Vrienden” schamperde ze in zichzelf, bestaan niet, dat is slechts een verzameling van 8 letters. “profiteurs” was een verzameling van 10 letters maar wel de enige juiste benaming vond ze.
Ze zat aan haar bureau en keek naar het kastje voor haar. Over het scherm vlogen regels tekst voorbij, geschreven door mensen die ze niet kende, die ze ook niet wilde kennen. Ook herkende ze de regels die ze zelf getypt had, regels aan mensen die haar evenmin kenden en wellicht ook niet wilden kennen. En toch, net als zij, was iedereen heel open, alles kwam ter tafel, ter scherm beter gezegd. De schijnheiligheid van die zogenaamde vertrouwelijkheid ontging haar volledig, de wereld waarin ze wegzakte was de veiligste wereld die ze kende, de enige wereld waarin ze zich thuisvoelde. De enige wereld waarbinnen ze durfde te vertoeven zonder de muren om haar heen metershoog te houden.
Vele jaren later kijkt ze met gemengde gevoelens terug naar die tijd. Kan ze zich nog steeds verbazen over haar tunnelvisie van toen. Realiseert ze zich dat ze veel tijd heeft verloren, tijd die nooit in te halen is, tijd waarin ze veel schade heeft aangericht aan zichzelf en hen die van haar hielden. Hoopt ze nog steeds vurig dat men het haar vergeeft dat ze toen niet bij machte was haar leven te laten draaien om de levende zaken om haar heen maar slechts om de verbinding met die onbekende, en ver weg bestaande, buitenwereld van de digitale snelweg, de enige verbinding die ze toen met het leven had. Een binnenvriend die nog steeds een groot deel van haar leven invult maar ondertussen wel een heel andere vorm heeft aangenomen. Onlosmakelijk met haar verbonden, toen en nu, toen in de meest foute vorm die je je maar kunt voorstellen, nu in een vorm die vermaak geeft, maar niet het leven, haar leven, bepaalt.
Heb en hou het goed, liefs met muzikale groet, ♫ Mel☺dy ♫
